ЕСЕЈ О ПРОШЛИМ ВРЕМЕНИМА



Увод:Постоји неко урезано сећање 

на све оно што смо у младости 

доживели , тако беше некада ,

нажалост то се не може 

вратити , и зато овај есеј

посвећујем прошлим временима .


Главни део : Зашто пишем о њима ?

Постоји више разлога , али навешћу 

неке , а то су : Моја сећања из најранијег детињства ,

Миран , али и не безбрижан живот ( тиче се моје болести )

И мој први сусрет са литературом .

Ово је само део сећања која чувам ,

наравно и сећање на мог оца ,

и све оне који прерано 

напустише овај свет .


Закључак : Очекујем и 

своју кончину , да станем 

Богу на Истину , и да се 

коначно ослободим свих 

ових окова који постају "тесни" ,

и када се све сврши , тада ћу 

бити слободна као птица ,

она ослобођена кавеза ,

а ја "Стакленог Звона" ,

то ће бити предивно зар не ? 

Коментари

Постави коментар

Популарни постови са овог блога

О ЕГОИЗМУ

О ЖЕЉИ И ВОЉИ

О ИЗДАЈИ