ЕСЕЈ О ДОБРОТИ .



Увод : Прошла су она времена 

када се човек некоме надао ;

веровао и мислио о томе да 

га та особа неће никада 

изневерити , и да је 

добра , ово је есеј 

управо на тему 

доброте које 

нажалост данас 

више нема .


Главни део : Нестало 

је нешто што је била 

одлика човечности и

пријатељства , то је умрло ;

срца су данас камена , или

их уопште више нема ,

што сам како и пре

али и сада то

приметила ,а 

то је заиста 

болно , када вам се

неко лажно представља 

као добар/бра , не 

постоји то више ,

далеко смо ;

хладни смо ,

и шта чинити по том питању ?


Закључак :Будимо онакви 

какве нас је Бог створио ,

али се ипак удаљимо од 

свих који су лажно добри ,

јер ту не постоји 

апсолутно ништа 

нормално , и зато

се потрудимо да 

ми то останемо ,

и спречимо да 

нам се срца скамене ,

наставимо да волимо ,

то је оно што је битно 

за све нас ,нека остане тако . 

Коментари

Постави коментар

Популарни постови са овог блога

О ЕГОИЗМУ

О ЖЕЉИ И ВОЉИ

О ИЗДАЈИ